و همه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده‌اند كه فرمود : « خداى عزّوجلّ رسول خود را امر فرمود به ولايت على عليه السلام ( و اين‌كه آن حضرت را بر مردم والى و امير گرداند ) ، و اين آيه را بر او فرو فرستاد كه : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » ، و ولايت صاحبان امر را واجب گردانيد . پس مردم ندانستند كه ولايت چيست . خداى تعالى محمد صلى الله عليه و آله را امر فرمود كه : ولايت را از براى ايشان بيان فرمايد ، چنانچه نماز و زكات و روزه و حج را از براى ايشان بيان فرمود . چون اين تكليف از جانب خداى عزّوجلّ بر او وارد شد ، به سبب آن سينهء رسول خدا صلى الله عليه و آله تنگ شد ، و ترسيد كه مردم از دين خويش بر گردند ، و او را به دروغ نسبت دهند ، و به آن جهت سينه‌اش تنگ شد ، و با پروردگار خود عزّوجلّ بازگشت نمود ، و استدعا كرد كه اين تكليف را از آن حضرت بردارد . پس خداى عزّوجلّ به سوى او وحى فرمود كه : « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » « 1 » ، يعنى : « اى فرستادهء به حقّ ، برسان به همهء مردمان آنچه را كه فرو فرستاده شد به سوى تو از جانب پروردگارت ، و اگر نرسانى ، پس نرسانيده‌اى پيغام يا پيغام‌هاى او را ( چه كتمان ، بعضى موجب تضييع بعضى ديگر مىشود ؛ زيرا كه اجزاى رسالت ، به هم پيوسته است ، چون نماز . يا معنى آن است كه گويا هيچ چيز را نرسانيده‌اى ؛ به جهت آن‌كه كتمان بعضى و كل ، يكسان است در قباحت و استيجاب عقوبت ) . و خدا نگاه مىدارد تو را از شرّ مردمان . به درستى كه خدا راه نمىنمايد گروه كافران را » . پس آن حضرت امر خداى عزّ ذكره را آشكار نمود و در باب آن ، علانية تكلّم فرمود و بر ولايت على عليه السلام در روز غدير خم قيام فرمود ، و ندا فرمود كه : به نماز جماعت حاضر شويد ، و مردم را امر فرمود كه : آن‌كه حاضر است به غايب برساند » . و عمر بن اذينه گفت كه : همهء راويان كه مذكور شدند غير از ابوالجارود ، گفتند كه : امام محمد باقر عليه السلام اين را نيز فرمود كه : « فريضهء خدا چنان بود كه به ترتيب مىآيد كه هر فريضه‌اى بعد از فريضه ديگر فرود مىآمد ، و ولايت ، آخر فريضه‌هاى خدا بود . پس خداى عزّوجلّ اين آيه را فرو فرستاد كه : « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي » « 2 » » .

--> ( 1 ) . مائده ، 67 . ( 2 ) . مائده ، 3 .